هه لپه رکی شعر ِ تن و شاید است. یاد کردستان بخیر که در هر کوی و برزنش شور و آواز بود


به امید صبح سپیدی که از راه برسد و همه را به رقص آورد. صبح سپیدی که بی تردید این شب تار را پشت سر خواهد گذاشت


کرد ها هم به مانند سایرملل نمودهایی از زندگی خودرا در قالب حرکاتی ریتمیک و موزون که اساسا بر گر فته از پیشینه تاریخی. موقعیت جغرافیایی . شیوه زندگی .اعتقادات. کار و تلاش. جنگ و ستیز و.....است در طی هزاران سال به وجود آورده اند که (هه لپه رکی) نامیده می شود.


((هه لپه رکی)) جایگاه خاص خود را در فرهنگ کردها دارد به گونه ای که شناخت آن نگاه عمیق و نافذ بیننده را میطلبد تا شاهد سماع و شکرگزاری رقصنده در( هه و شار).ظلم ستیزی در( زه نگی).شادی و نشاط در (( گه ریان)) و......باشد.


رقصندگان با دستهای در هم گره کرده امانت دار قرنها فرهنگ متجلی در (( هه لپه رکی )) هستند که بیانگر اتحاد و یکپارچگی آنان در در طول تاریخ می باشد. این حرکات به لحاظ تنوع شیوه زندگی در نقاط مختلف کردستان متفاوت است ودر مناسبات مختلف آئینی . شادی وغم جایگاه خاص خود را دارد. متاسفانه گاها نمونه هایی از این ریتمها به مرور زمان فرسایش یافته و بعضا فراموش شده اند